جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای میدان الکترومغناطیس

سعیده ملکی فراهانی، علیرضا رضازاده، مهدی عقیقی شاهوردی،
جلد 2، شماره 1 - ( 6-1394 )
چکیده

به منظور بررسی تأثیر میدان الکترومغناطیس و امواج فراصوت بر جوانه‌زنی بذر زیره سبز دو آزمایش جداگانه در قالب طرح آماری کاملاً تصادفی در چهار تکرار در سال 1391 در آزمایشگاه علوم و تکنولوژی بذر دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه شاهد تهران انجام شد. در آزمایش نخست، بذرها به مدت صفر، 10 و 30 دقیقه در معرض میدان الکترومغناطیس با شدت‌ 88 میکرو تسلا و در آزمایش دوم، بذرها به مدت صفر، دو، چهار، شش، هشت و 10 دقیقه در معرض امواج فراصوت با شدت 40 و 59 کیلوهرتز قرار گرفتند. اثر متقابل میدان الکترومغناطیسی و زمان بر صفات طول، وزن خشک ریشه‌چه و ساقه‌چه، نسبت وزن و طول ریشه‌چه به ساقه‌چه، درصد و سرعت جوانه‌زنی، میانگین مدت جوانه‌زنی معنی‌داری بود. در اکثر صفات مورد مطالعه میدان الکترومغناطیس باعث کاهش معنی‌دار در میزان صفات شد، به طوری که، تیمار شاهد (زمان صفر) بیشترین مقدار این صفات را داشت. اثر متقابل امواج فراصوت و زمان بر اکثر صفات معنی‌داری شد. بیشترین درصد جوانه‌زنی (100 درصد) برای تیمار 40 کیلوهرتز با مدت زمان‌های چهار و شش دقیقه بوده و بیشترین میانگین مدت جوانه‌زنی را تیمار شاهد (76/10 روز) و تیمار 59 کیلوهرتز به مدت زمان‌های 2 و 4 دقیقه (به ترتیب 01/11 و 75/10 روز) داشته است. به طور کلی بذر گیاه زیره سبز به کاربرد امواج فراصوت واکنش مثبت نشان داد و شاخص‌های جوانه‌زنی با این پیش تیمار بذر افزایش معنی‌داری پیدا کرد.


داور ملازم،
جلد 12، شماره 2 - ( 12-1404 )
چکیده

هدف: این مطالعه تأثیر پیش‌تیمار مغناطیسی را در بهبود تحمل به خشکی برنج رقم هاشمی در مرحله جوانه‌زنی و رشد اولیه گیاهچه بررسی کرد.
روش پژوهش: آزمایشی فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در سال ۱۴۰۳ در دانشگاه آزاد اسلامی واحد آستارا اجرا شد. بذرهای برنج در معرض میدان‌های مغناطیسی (۰، ۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ میلی‌تسلا) به مدت ۲۰ یا ۴۰ دقیقه قرار گرفتند و سپس تحت چهار سطح تنش خشکی القاشده با پلی‌اتیلن گلیکول (۰،2-، 5-، و ۱۰- بار) قرار گرفتند. شاخص‌های جوانه‌زنی و صفات فیزیولوژیکی شامل پرولین، مالون‌دی‌آلدئید و کلروفیل پس از ۲۵ روز اندازه‌گیری شدند.
یافته‌ها: مقایسه میانگین برهمکنش‌ها نشان داد که در نبود میدان الکترومغناطیسی، افزایش تنش خشکی از ۰ تا ۱۰- بار به‌طور معنی‌داری درصد جوانه‌زنی را از ۹۷ به ۶۶/۵۳ درصد، سرعت جوانه‌زنی را از 43/0 به 19/0 بذر در روز و طول ریشه‌چه از 8/65 به 66/28، طول ساقه‌چه از 33/45 به 33/17میلی‌متر کاهش داد. با این حال، کاربرد میدان مغناطیسی ۱۰۰ میلی‌تسلا این کاهش‌ها را به‌ترتیب برای درصد جوانه‌زنی و طول گیاهچه به حدود ۲۴ و ۴۹ درصد محدود کرد که بیانگر بهبود بیش از ۲۰ درصدی در حفظ توان جوانه‌زنی است. با افزایش تنش خشکی، محتوای پرولین از 01/1 به 34/8 میکرومول بر گرم وزن‌تر و مالون‌دی‌آلدئید از 40/4 به 00/8 میلی‌مول بر گرم وزن‌تر افزایش یافت، در حالی‌که کلروفیل a از 64/0 به 17/0 و کلروفیل b از 75/0 به 32/0 میلی‌گرم بر گرم وزن‌تر کاهش یافت. در شاهد، کلروفیل a حدود ۷۲ درصد کاهش نشان داد، در حالی‌که در شدت ۱۰۰ میلی‌تسلا این کاهش به 8/56 درصد محدود شد که حاکی از بهبود تقریباً ۱۵ درصدی است. تحلیل رگرسیون نشان داد که اثر شدت میدان مغناطیسی بر صفات مورد بررسی به سطح تنش خشکی وابسته بوده و از الگوی یکنواختی پیروی نمی‌کند؛ به‌طوری‌که در تنش شدید (۱۰- بار)، هیچ رابطه خطی معنی‌داری مشاهده نشد.
نتیجه‌گیری: کاربرد پیش‌تیمار مغناطیسی در محدوده بهینه می‌تواند به‌عنوان روشی ساده، زیست‌سازگار و کاربردی برای افزایش تحمل به خشکی در بذر برنج و بهبود استقرار اولیه گیاهچه در شرایط نامساعد محیطی به‌کار رود. در پژوهش حاضر، تیمار ۱۰۰ میلی‌تسلا به مدت ۴۰ دقیقه باعث بهبود شاخص‌های بنیه گیاهچه از نظر طول و وزن شد. این یافته‌ها افق‌های تازه‌ای را برای کاربرد فناوری‌های فیزیکی در مدیریت تنش‌های کشاورزی گشوده و زمینه را برای تحقیقات بیشتر در شرایط مزرعه‌ای فراهم می‌سازد.
جنبه‌های نوآوری
  • پاسخ جوانه‌زنی به میدان‌های مغناطیسی غیرخطی بوده و به شدت میدان و سطح تنش خشکی وابسته است.
  • پیش‌تیمار مغناطیسی با شدت ۱۰۰ میلی‌تسلا به مدت ۴۰ دقیقه، اثرات تنش خشکی را تا ۲۰ درصد در صفات جوانه‌زنی کاهش می‌دهد.
  • پیش‌تیمار مغناطیسی راهبردی ساده و زیست‌سازگار برای بهبود استقرار گیاهچه برنج در شرایط خشکی ارائه می‌دهد.


صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پژوهشهای بذر ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Iranian Journal of Seed Research

Designed & Developed by : Yektaweb

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.