(پاییز و زمستان)                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه لرستان ، amiri_h_lu@yahoo.com
چکیده:   (159 مشاهده)
شنبلیله، یکی از گیاهان دارویی است که به عنوان یک گیاه متحمل به شوری مورد توجه بوده است. این تحقیق، به منظور بررسی اثرات تنش شوری بر خصوصیات سبز شدن بذر و ارزیابی مدل‌های مختلف تجربی برای تعیین حد آستانه تحمل به شوری، شیب کاهش سبز شدن و شاخص تحمل به شوری تحت شرایط گلخانه‌ای انجام گرفت. به منظور بررسی واکنش توده‌های مختلف شنبلیله به شوری، بذرهای پنج توده مختلف شامل اردستانی، اصفهانی، هندی، مشهدی و نی‌ریزی تحت تیمارهای مختلف شوری (dS/m 18، 15، 12، 9، 6، 3، 5/0) در قالب طرح آماری کاملا تصادفی با سه تکرار بصورت آزمایش فاکتوریل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بدون توجه به توده، افزایش هر سطح شوری، درصد و سرعت سبز شدن را بطور معنی‌داری کاهش داد، لیکن روند آن بین توده‌ها متفاوت بود. در توده‌های اردستانی و اصفهانی، افزایش شوری تا سطح dS/m3 تاثیر معنی‎داری بر درصد سبز شدن بذور نداشت و پس از آن درصد سبز شدن کاهش معنی‌داری پیدا کرد. بیشترین مقدار درصد سبز شدن بذور (28/69 درصد) متعلق به توده‌های‌ هندی و سپس نی‌ریزی بود. کمترین مقدار درصد سبز شدن بذور (91/55 درصد) از توده مشهدی بدست آمد که تفاوت آماری معنی‌داری با توده‌های اصفهانی و اردستانی نداشت. همچنین، بیشترین مقدار سرعت سبز شدن بذور متعلق به توده‌های هندی (31/3 دانه در روز) و نی‌ریزی (16/3 دانه در روز) و کمترین آن متعلق به توده اردستانی (49/2 دانه در روز) بود. بر اساس نتایج حاصله اعمال هر سطح شوری، شاخص بنیه بذر طول و وزن خشک گیاهچه را کاهش داد. توده‌های اصفهانی و سپس هندی، بیشترین و توده اردستانی کمترین مقدار طول گیاهچه را دارا بودند.  همچنین، بالاترین و پایین‌ترین مقدار شاخص بنیه بذر به ترتیب از توده هندی (61/10) و اردستانی (78/7) حاصل گردید. بر اساس مدل خطی، متوسط حد آستانه تحمل به شوری شنبلیله بدون توجه به توده dS/m14/4 با شیب کاهش 63/4 درصد بدست آمد. نتایج مدل‌های غیر خطی نشان داد که بیشترین شوری که در آن بذور به مقدار 50 درصد جوانه ‌زدند از توده هندی (dS/m24/14) حاصل گردید. بر اساس نتایج حاصله، مقایسه شاخص تحمل به شوری (ST-index) توده های مختلف شنبلیله و نیز ارزیابی مدل‌های تجربی نشان داد که تود‌ه هندی در مرحله سبز شدن می‌تواند به عنوان متحمل‌ترین توده‌ به تنش شوری برای بهره‌برداری از منابع آب و خاک شور معرفی گردد.
شماره‌ی مقاله: 4
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: سایر موضوعات
دریافت: 1399/4/28 | پذیرش: 1399/9/7

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پژوهشهای بذر ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Iranian Journal of Seed Research

Designed & Developed by : Yektaweb

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.