بذر سالم به‌عنوان مهم‌ترین نهاده کشاورزی، نقشی کلیدی در تأمین امنیت غذایی ایفا می‌کند. نماتدهای انگل گیاهی، از ریشه، جوانه، ساقه، طوقه، برگ و بذر در حال رشد تغذیه نموده و باعث ایجاد خسارت به گیاه میشوند. نماتدهای بذربرد، با چسبیدن به بذر و یا ایجاد گال درون بذر منتقل میشوند. فعالیت این گونه نماتدها، زمانی‌که بذر خشک میشود، کاهش یافته و وارد مرحله خواب یا کمون میشوند. در طول این مدت، لاروها که مرحله آلوده کننده نماتد هستند از پروتئین ذخیره در بدن خود استفاده نموده و ادامه حیات میدهند. به هنگام مساعد شدن شرایط (رطوبت یا ترشحات گیاه میزبان)، لاروها از حالت کمون خارج شده و شروع به فعالیت میکنند. برخی گونههای جنس Anguina spp.، Aphelenchoides spp.، Ditylenchus spp. و Globodera spp. قادرند درون بذرها یا بافتهای گیاهی به حالت نهفته باقی بمانند و با کاشت بذرهای آلوده، به مناطق جدید منتقل و باعث کاهش قدرت جوانهزنی، ایجاد ناهنجاریهای رشدی، لکههای نکروز، پوسیدگی و در نهایت کاهش چشمگیر عملکرد گردند. مدیریت این نماتدها بر پایه تلفیقی از روش‌ها استوار است که مهم‌ترین آنها عبارتند از: استفاده از بذر سالم و گواهی‌شده، بوجاری و حذف گال‌های آلوده، تیمار بذر با آب گرم، ضدعفونی بذر با نماتدکش‌های مناسب، تناوب زراعی با گیاهان غیرمیزبان، استفاده از ارقام مقاوم، حذف علف‌های هرز میزبان و رعایت مقررات قرنطینه‌ای. اتخاذ رویکرد مدیریت تلفیقی و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین مانند نانوتکنولوژی و روش‌های مولکولی در تشخیص، نقش مؤثری در کاهش خسارت این نماتدها و جلوگیری از انتشار آنها ایفا می‌کند.
