جستجو در مقالات منتشر شده


8 نتیجه برای خشکی

عباس صلاحی اردکانی،
جلد 1، شماره 2 - ( 6-1391 )
چکیده

صلاحی‌اردکانی، ع. 1391. بیماری گموز مرکبات در استان کهگیلویه و بویراحمد و روش مدیریت آن. دانش‌ بیماری شناسی‌گیاهی 1(2): 30- 21.  
بیماری گموز مرکبات باعث شکاف در پوست طوقه همراه با ترشح صمغ ، پوسیدگی طوقه و ریشه، خشکیدگی سرشاخه‌ها و زوال نهال‌ها و درختان می‌شود. این بیماری که قبلا در ایران از استان‌های خوزستان و فارس گزارش شده، در مناطق مله‌برفی، بیدستان، پشت کوه، تل مویزی، بیدزرد، چهار‌بیشه علیا و چهار‌بیشه سفلی از توابع شهرستان گچساران و چشمه‌بلقیس، ده‌برجی، اسپر و مارین از توابع شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه‌و بویراحمد شیوع یافته است. بیشترین آلودگی به‌ترتیب روی لیموترش، لیموشیرین، لیمو‌خارکی و پرتقال دیده شده است. عامل بیماری Phytophthora nicotianae تشخیص داده شده است. این بیماری که به دلیل کاشت نهال‌های بیمار، شیوه نادرست کاشت نهال‌ها، حساسیت پایه، روش‌ نامناسب آبیاری در این استان شیوع یافته را می-توان با کاشت نهال پیوند شده روی پایه نارنج سالم و گواهی شده، اصلاح شیوه‌های کاشت و آبیاری، مبارزه شیمیایی و مبارزه زیستی با استفاده از قارچ‌ها و باکتری‌های متعارض مدیریت نمود.

رباب اعزازی، مسعود احمدزاده،
جلد 3، شماره 2 - ( 6-1393 )
چکیده

اعزازی ر. و احمدزاده م. 1393. نقش باکتری‌ها در مقابله با تنش‌های غیرزنده در گیاهان. دانش بیماری‌شناسی‌گیاهی 3(2): 62-44.
 تنش‌های غیر‏زنده در سراسر دنیا یکی از عوامل محدودکننده کشاورزی محسوب می‏شوند. به طور میانگین بسته به نوع گیاه، تنش‌های غیرزنده سبب کاهش 50 تا 82 درصدی عملکرد گیاهان می‌شوند. تنش‌های غیرزنده شامل دمای نامناسب، خشکی، شوری، غرقاب، یخبندان، اشعه‌ی فرابنفش، سمیت مواد معدنی مانند فلزات سنگین، کمبودهای غذایی، اسیدیته نامناسب، آلاینده‌های هوا و آسیب‌های مکانیکی می‌باشند. تنش‌های غیرزنده منجر به سمیت متابولیکی، گسستگی غشای سلولی، کاهش فتوسنتز، کاهش جذب بعضی از عناصر غذایی، تغییر سطوح هورمون‌های گیاهی و در نهایت کاهش رشد و عملکرد گیاهان می‌شوند. بنابراین کاهش اثر این تنش‌ها، مهم و ضروری است. باکتری‌های فراریشه افزایش دهنده رشد گیاهان نقش مهمی در مدیریت عوامل بیماری‌زای زنده و توان بالایی در کاهش تنش‌های غیرزنده در گیاهان دارند.

حمیدرضا رحمانی، ابراهیم محمدی گل تپه، ناصر صفایی،
جلد 5، شماره 1 - ( 12-1394 )
چکیده

رحمانی ر.، محمدی­گل­تپه ا. و صفایی ن. 1394. نقش قارچ درون­رست  Piriformospora indica در مدیریت بیماری­های گیاهی. دانش بیماری‌شناسی گیاهی 5(1):61-48.

قارچ درون­رست Pirifomospora indica  از مهمترین ریزجانداران خاک است، که با ایجاد تغییراتی در فیزیولوژی گیاهان میزبان خود، عملکرد آن­ها را در واحد سطح افزایش می‌دهد و امکان توسعه کشت آن‌ها را در خاک‌های شور، خشک یا اقلیم‌هایی با تنش‌های غیرزیستی و زیستی فراهم می‌آورد. این قارچ از طریق القای مقاومت فراگیر در گیاهان میزبان باعث ایجاد مقاومت به بیمارگرهای گیاهی نیز می‌گردد. همچنین با افزایش ظرفیت آنتی‌اکسیدانی در سلول‌های ریشه و افزایش سطح پروتیین‌های مقاومت به خشکی در گیاهان میزبان، باعث افزایش مقاومت آن‌ها نسبت به تنش شوری و خشکی می­شود. بنابراین می­توان کاربرد این قارچ را به عنوان جایگزین مناسبی برای کودها و سم­های شیمیایی در جهت دستیابی به محصول ارگانیک و کشاورزی پایدار پیشنهاد نمود.


موسی نجفی نیا،
جلد 5، شماره 1 - ( 12-1394 )
چکیده

نجفی‌نیا م. 1394. روش مدیریت بیماری سرخشکیدگی مرکبات.  دانش بیماری‌شناسی گیاهی 5(1):36-26.

مرکبات به‌ویژه در جنوب ایران سطح زیر کشت نسبتاً وسیعی را به خود اختصاص داده و نقش بسیار مهمی در اقتصاد منطقه و کشور ایفا می‌کند. طی سال‌های اخیر یکی از عوامل تهدیدکننده باغ‌های مرکبات در مناطق گرم کشور، بیماری سرخشکیدگی مرکبات است. قارچ Neofusicoccum mangiferae به‌عنوان مهم‌ترین عامل ایجادکننده سرخشکیدگی درختان مرکبات است. نشانه­های بیماری به‌صورت سرخشکیدگی، پژمردگی و زوال سرشاخه‌های درختان بیمار مشاهده می‌شود. آلودگی از شاخه‌های انتهایی به سمت پایین و نهایتاً تنه توسعه پیدا می‌نماید. در برخی موارد روی سرشاخه‌ها و تنه درختان آلوده شکاف‌های طولی در اندازه‌های متفاوت مشاهده می‌شود که غالباً با ترشح صمغ زردرنگ همراه است. در مراحل پیشرفته بیماری، پوست شاخه‌ها و تنه به‌صورت ورق‌های نازک جدا شده و توده سیاه‌رنگ قارچ عامل بیماری نمایان می‌گردد و در نهایت ممکن است موجب خشکیدگی کامل درخت آلوده گردد. بررسی‌های انجام شده بیانگر آن است که بیماری خشکیدگی سرشاخه اغلب در تابستان و در باغات با مدیریت ضعیف‌تر، تغذیه و آبیاری نامناسب و هرس‌های نامنظم خسارات شدیدتری وارد می‌سازد. اعمال یک مدیریت صحیح در زمینه آبیاری و تغذیه، تقویت باغ‌های مرکبات، ضدعفونی محل‌های هرس، عدم هرس درختان در طول ماه‌های گرم سال می‌تواند خسارت این بیماری را کاهش دهد.


محمد عباسی دمشهری، رضا قادری،
جلد 8، شماره 1 - ( 12-1397 )
چکیده

عباسی دمشهری م. و قادری ر. 1397. عوامل زوال درختان مرکبات استان فارس. دانش بیماری‌شناسی گیاهی 8(1): 23-15. DOI: 10.2982/PPS.8.1.15.

زوال درختان مرکبات یکی از علل اصلی کاهش سطح زیرکشت باغ‌های مرکبات استان‌های جنوبی کشور از جمله استان فارس در سال‌های اخیر محسوب می‌شود. عوامل متعدد زیستی و غیرزیستی به زوال مرکبات در منابع مختلف ارتباط داده شده است که در استان فارس به نظر می‌رسد تنش‌های غیرزیستی از قبیل خشکی  و شوری آب یا خاک در کنار بیماری‌هایی عفونی مانند انگومک، سرخشکیدگی، نماتد ریشه مرکبات و جاروک اهمیت بیشتری دارند. عوامل اصلی و شیوه‌های مدیریت بیماری‌های شناخته شده عامل زوال درختان مرکبات در استان فارس در این مقاله شرح داده شده­ اند.


نوراله حسن پور، دکتر مهدی ارزنلو،
جلد 8، شماره 2 - ( 6-1398 )
چکیده

حسن‌پور ن و ارزنلو م (1398) بیماری سرخشکیدگی زبان­گنجشک. دانش بیماری‌شناسی گیاهی 8(2): 76-70.
DOI:10.2982/PPS.8.2.70

درخت زبان گنجشک نماد مهمی از فضای سبز شهری در دنیا هست که از چوب آن در ساخت لوازم خانگی و ورزشی نیز استفاده می‌شود. بیماری سرخشکیدگی زبان گنجشک، ناشی از قارچ Hymenoscyphus fraxineus در اکثر کشورهای اروپایی در پهنه‌های جنگلی و فضای سبز شایع شده است. این بیماری برای اولین بار در اوایل سال 1990 در کشورهای لهستان و لیتوانی مشاهده گردید. پراکنش جغرافیایی عامل بیماری در دو دهه اخیر وسیعتر شده و به عنوان یک تهدید جدی برای زبان گنجشک به حساب می‌آید. آلودگی اولیه توسط آسکوسپورهای آزاد شده از آپوتسیوم‌های تشکیل شده روی برگ‌های ریخته شده از سال قبل به وجود می‌آید. مدیریت بیماری با روش‌های پیشگیری و قرنطینه، اقدامات بهداشتی، شناسایی و کشت رقمهای مقاوم و استفاده از سمهای شیمیایی عملی است. این بیماری تاکنون از ایران گزارش نشده است، با این وجود احتمال ورود بیماری به کشور در آینده دور از ذهن نیست، لذا در این مقاله جنبه‌های مختلف بیماری شامل نشانه‌ها، زیست‌شناسی بیمارگر و روش‌های مدیریت آن شرح داده شده‌اند.


مسعود لطیفیان، اسماعیل راهخدایی،
جلد 9، شماره 1 - ( 12-1398 )
چکیده

لطیفیان م ، راهخدایی ا (1398) سیستم پیش‌آگاهی و ردیابی بیماری خشکیدگی خوشه خرما در استان خوزستان. دانش بیماری‌شناسی گیاهی 9(1): 56-40.         DOI: 10.2982/PPS.9.1.40.

مقدمه: بیماری خشکیدگی خوشه از مهم‌ترین عوامل خسارت‌زای نخل خرما می‌باشد. هدف از انجام این پژوهش ایجاد سیستم تصمیم‌گیری در مدیریت بیماری با استفاده از مدل‌های آب و هوایی و زمین آماری برای پیش‌آگاهی و ردیابی بیماری در استان خوزستان بود. مواد و روش‌ها: در مناطق مورد مطالعه استان خوزستان از داده‌های 5 ساله شبکه مراقبت نخیلات این استان استفاده گردید. برای برآورد درصد آسیب بیماری از هر روستا یک نخلستان به صورت تصادفی انتخاب و در طول فصل نمونه‌برداری انجام شد. یافته‌ها: یافته ها نشان داد که آسیب بیماری از حدود فروردین ماه آغاز شد و به تدریج با گرم شدن هوا بر شدت آن افزوده شد. مدل رگرسیون برازش شده برای پیش‌آگاهی در کلیه مناطق در سطح 1 و 5 درصد معنی‌دار بود. تغییرنمـای پراکنش بیماری خشکیدگی خوشه خرما نشان داد میزان اثر قطعه در این مدل به ترتیب در مناطق آبادان - خرمشهر، شادگان، ماهشهر، اهواز و بهبهان معادل 5/2، 51/0، 15/0، 7/1 و 6/1 بوده و نشان دهنده کم بودن خطای برآورد شدت آسیب بیماری در فواصل کمتر از فاصله نمونه‌برداری بود. دامنه تغییر نمای پراکنش به ترتیب معادل 1/4، 9/12، 7/4، 9/1 و 06/11 کیلومتر بود و در فواصل بیشتر از این حد کم‌ترین همبستگی بین داده باقی می‌ماند. آستانه مدل به ترتیب معادل 51/0، 31/0، 37/0، 76/0 و 49/0 بود که نشان دهنده نسبتی از ناحیه مورد مطالعه می‌باشد که با خطای معادل نوگت یا کمتر از آن بیماری قابلیت ردیابی داشت. نتیجه‌گیری: یافته ها این پژوهش گامی اساسی در ایجاد سیستم تصمیم‌گیری در زمینه مدیریت این بیماری در شبکه مراقبت نخیلات است. براساس یافته ها این پژوهش، بیماری خشکیدگی به نحو مناسبی قابل ردیابی، پیش‌آگاهی و مدیریت قبل از وقوع حداکثر آسیب آن است.


صغری قاسمی دودران، مهدی داوری،
جلد 9، شماره 2 - ( 6-1399 )
چکیده

قاسمی دودران ص، داوری م (1399) بیماری‌های قارچی فندق در ایران. دانش بیماری‌شناسی گیاهی 9(2): 94-85.         DOI:10.2982/PPS.9.2.85.

درخت فندق، دارای رویشگاه‌های طبیعی در شمال غرب ایران در جنگل‌های استان‌های اردبیل و گیلان است. بیماری زوال یک عامل تهدیدکننده درختان فندق در این ناحیه است. نشانه‌های بیماری به شکل ضعف عمومی، کاهش رشد، برگ‌ریزی و سرخشکیدگی شاخه‌ها، شانکر روی شاخه و تنه و پوسیدگی ریشه ظاهر می‌شوند که سرانجام به مرگ تدریجی یا زوال درختان منجر می‌شوند. قارچ‌هایی که باعث ایجاد بیماری زوال فندق در ایران می‌شوند Diaporthe amygdali،
و Cytospora fuckelii به‌عنوان عامل‌های شانکر و Fusarium semitectum، F. lateritium،  F. anthophilum و Armillaria mellea به‌عنوان عامل‌های پوسیدگی ریشه گزارش شده‌اند. نشانه‌های زوال درختان فندق در ایران، قارچ‌های بیمارگر و راهکارهای مدیریت بیماری در این مقاله شرح داده شده‌اند.
 

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به سامانه نشریات دانشگاه یاسوج دانش بیماری شناسی گیاهی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | University of Yasouj Journals System Plant Pathology Science

Designed & Developed by : Yektaweb