جستجو در مقالات منتشر شده


5 نتیجه برای کریمی

میثم تقی نسب، ابراهیم کریمی،
جلد 1، شماره 2 - ( 6-1391 )
چکیده

تقی‌نسب، م. 1391. گیاهان حساس به باکتری‌های مولد پوسیدگی نرم در ایران. دانش ‌بیماری‌شناسی‌گیاهی 1(2): 63-53 
باکتری‌های مولد پوسیدگی نرم، گونه‌های Pectobacterium و Dickeya ، از بیمارگرهای مهم گیاهان هستند، که انتشار جهانی دارند. دامنه میزبانی این باکتری‌ها بسیار وسیع بوده و موجب لهیدگی بافت‌های گیاهی می-گردند. بیماری‌های ناشی از این باکتری‌ها به شکل پوسیدگی نرم، ساقه سیاه، لهیدگی پیاز گل‌ها و لکه‌برگی در ایران از ذرت، برنج، کانولا، چغندرقند، سیب‌زمینی، موز، خرما، هویج، کلم، پیاز، شلغم ، فلفل، فیلودندرون، پاندانوس، دیفن‌باخیا، سیکلامن، زنبق، آگلونما، دراسنا، گلایول، فیکوس، کاکتوس زینتی و گل‌جالیز گزارش شده‌اند. برخی از ارقام گیاهان زراعی کشور نظیر ذرت، سیب‌زمینی و چغندرقند نسبت به این باکتری‌‌ها متحمل شناخته شده‌اند.

کیوان کریمی، مهدی ارزنلو، فریبا میرابی،
جلد 4، شماره 1 - ( 12-1393 )
چکیده

کریمی ک.، ارزنلو م. و میرابی ف. 1393. بیماری اسکالد جو. دانش بیماری‌شناسی ‌گیاهی 4(1):12-1.
جو یکی از غلات پرمصرف در جهان به شمار می‌رود. بیماری سوختگی برگ یا اسکالد ناشی از قارچ Rhynchosporium commune یکی از مخرب‌ترین بیماری‌های این گیاه به شمار می‌رود که در شرایط مساعد میزان خسارت آن می‌تواند به 40 درصد محصول برسد. آلودگی اولیه از هاگ‌های آزاد شده از بقایای بوته‌های بیمار سال زراعی قبل پدید می‌آید. آلودگی ثانویه نیز از طریق پراکنده شدن زادمایه بیمارگر توسط باران و باد صورت می‌گیرد. جمعیت بیمارگر با وجود عدم شناسایی شکل جنسی، از تنوع ژنتیکی بالایی برخوردار است، که به سازوکارهای جریان ژنی، چرخه شبه‌جنسی و نوترکیبی میتوزی نسبت داده شده ‌است. مدیریت بیماری با روش‌های زراعی، شیمیایی و ارقام مقاوم عملی است. در این مقاله نشانه‌های بیماری، آرایه‌بندی و چرخه زندگی عامل بیماری و روش مدیریت بیماری شرح داده شده است.

کیوان کریمی، اسدالله بابای اهری، مهدی ارزنلو،
جلد 4، شماره 2 - ( 6-1394 )
چکیده

کریمی ک.، بابای اهری ا. و ارزنلو م. 1394. بیماری آنتراکنوز توت‌فرنگی. دانش بیماری‌شناسی گیاهی 4(2):40-26.

بیماری آنتراکنوز یکی از مخرب‌ترین بیماری‌های توت‌فرنگی است که توسط سه گونه قارچ Colletotrichum acutatum، C. gloeosporioides  و C. fragariae ایجاد می‌شود. دو گونه C. acutatum و C. gloeosporioides دارای دامنه میزبانی وسیع‌تری هستند و بر اساس آخرین ارزیابی‌های تبارزایی چند ژنی جدایه‌های متعدد عامل آنتراکنوز توت‌فرنگی جمع آوری شده از مناطق مختلف دنیا متعلق به این دو گونه، در چندین خوشه مختلف مربوط به گونه‌های مخفی دسته‌بندی می‌شوند. گونه C. acutatum علیرغم آلوده کردن اکثر اندام‌های گیاه، عمدتاً عامل پوسیدگی میوه بوده و نسبت به دو گونه دیگر که در ارتباط با پوسیدگی طوقه شناخته شده هستند، فراگیرتر و خسارت‌زاتر می‌باشد. انتشار زادمایه بیماری توسط قطرات باران یا آبیاری بارانی، انسان و حیوانات صورت می‌گیرد. مدیریت تلفیقی بیماری شامل روش‌های زراعی، شیمیایی، زیستی و استفاده از ارقام مقاوم است. با توجه به اهمیت بیماری آنتراکنوز توت‌فرنگی از لحاظ میزان خسارت و شیوع اخیر آن در مناطق کشت و پرورش این محصول در ایران در این مقاله نحوه تشخیص صحیح عامل بیماری، جنبه‌های زیست‌شناستی و روش‌ مدیریت بیماری شرح داده شده است.


هادی کریمی پور فرد، کریم سعیدی،
جلد 8، شماره 1 - ( 12-1397 )
چکیده

کریمی­پور فرد ه. و سعیدی ک. 1397. آفت­ کش­های زیستی از نماتدهای بیمار­گر حشرات. دانش بیماری­شناسی گیاهی 8(1): 73-60. DOI: 10.2982/PPS.8.1.60.


 آفت­ کش­های زیستی از نماتدهای بیمارگر حشرات به روش­ها و با مواد مختلفی در یک دهه اخیر تولید شده­اند. اما تولید چنین آفت­ کش­هایی همواره به دلیل کیفیت کم محصول نهایی، کارایی پایین آنها در کاربرد مزرعه­ای  با محدودیتهایی همراه بوده است. اخیراً پیشرفتهای قابل توجهی در زمینه افزایش زمان بقای فرمولاسیونهای حاوی نماتدهای بیماریزای حشرات به­دست آمده است. فرمولاسیونهای گرانول قابل پخش در آب و کپسولهای آلجینات کلسیم، بقای این نماتدها را از هفت روز به 180 روز افزایش داده­اند. همچنین فرمولاسیونهای مبتنی بر استفاده از اجساد حشرات میزبان که حاوی نماتدهای بیمارگر حشرات هستند، نسبت به محلولهای آبی حاوی این گروه از نماتدها کارایی بالاتری در کنترل آفات نشان داده­اند. روشهای نوین تولید انبوه آفت­کشهای زیستی از نماتدهای بیمارگر حشرات  با استفاده از خطوط تولید خودکار و به­کارگیری افزودنیهای جدید با خواص بهتر برای کاربردهای مزرعه­ای و افزایش میزان عفونت­زایی این نماتدها در آفات، در این مقاله شرح داده شده­اند.


کاووس کشاورزی، هادی کریمی پور فرد،
جلد 10، شماره 1 - ( 12-1399 )
چکیده

کشاورزی ک، کریمی‌پورفرد ه (1399) بیماری‌های باکتریایی درختان گردو در ایران. دانش بیماری‌شناسی گیاهی10(1): 116-107.     Doi: 10.2982/PPS.10.1.107.

گردو یکی از درختان میوه مهم در ایران است، که همواره در معرض هجوم عوامل بیماریزا به ­ویژه باکتری‌ها قرار دارد. سه بیماری مهم باکتریایی گردو در ایران سوختگی  باکتریایی (Xanthomonas arboricola pv. juglandis)، شانکرهای پوستی(Brenneria nigrifluens, Brenneria rubrifacians) و گال طوقه (Agrobacterium tumefaciens) هستند. ویژگی‌های باکتری شناختی و بیماریزاییِ باکتریهای بیمارگر، روشهای مدیریت این بیماریها، به همراه پیشنهادهایی برای شناسایی ژنوتیپ‌های مقاوم درختان گردو با روشهای مولکولی در این مقاله شرح داده شده­ اند.
 

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به سامانه نشریات دانشگاه یاسوج دانش بیماری شناسی گیاهی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | University of Yasouj Journals System Plant Pathology Science

Designed & Developed by : Yektaweb