جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای شاخص کیفیت نهال

مرتضی روکی، مسعود طبری کوچکسرایی، سید احسان ساداتی،
دوره 3، شماره 2 - ( 12-1395 )
چکیده

سابقه و هدف: سرو شیراز (Cupressus sempervirens L. var. fastigiata) گون‌ه­ای همیشه­ سبز و بومی کشور است که به ­دلیل ارزش‌­های متنوع به ­ویژه استفاده در پارک‌­ها و فضای سبز شهری، مورد توجه فراوانِ اغلب مناطق اقلیمی کشور از جمله استان­‌های زاگرس می‌­باشد. نظر به ضعیف بودن خاک و محدودیت منابع آب، مشکل تولید نهال آن در برخی از این مناطق مشهود است. این تحقیق برای نخستین بار با تلقیح ریزوباکتر Pseudomonus fluorescens  به بستر خاک، مقاومت و تغییرات صفات رویشی نهال آن به تنش کم­آبی را دنبال می­‌کند.
مواد و روش­ ها: آزمایش به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با دو تیمار ریزوباکتر (تلقیح و عدم تلقیح) و سطوح مختلف آبیاری (3، 6، 9 و 12 روزه) در سه تکرار چهارتایی طراحی شد. پس از 150 روز ویژگی‌­های رویشی نهال­‌ها اندازه‌گیری شد. یافته­ ها: با افزایش دوره آبیاری (تنش­کم­آبی)، زنده‌مانی، رویش طولی، زی­توده اندام هوایی و زی­توده کل به‌صورت معنی‌­داری کاهش یافتند. به‌طوری‌که که تمام نهال‌­ها در سطح آبیاری 12 روزه از بین رفتند و زنده‌­مانی نهال در دوره آبیاری 9 روزه به 83/49 درصد کاهش پیدا کرد. قطر یقه، طول ریشه، حجم ریشه و نسبت زی­توده ریشه به اندام هوایی با افزایش دوره آبیاری تغییری نکرد. این در حالی است که در نهال­‌های تلقیح یافته با ریزوباکتر، درصد زنده‌­مانی، رویش ارتفاعی، زی‌توده اندام هوایی، زی­توده ریشه، زی­توده کل و شاخص کیفیت نهال نسبت به نهال­‌های تلقیح نشده بیشتر بود.نتیجه­ گیری: نهال­‌های سرو تلقیح شده با ریزوباکتر سودوموناس قادر به تحمل تنش­های کمبود آب و افزایش عملکرد رویشی در شرایط خشکی هستند، اما در شرایط بهینه، تلقیح باکتری تأثیر مثبتی بر درصد زنده‌­مانی نهال ندارد.

 
سید محسن حسینی، داود کرتولی نژاد، سمیه غفاری،
دوره 4، شماره 2 - ( 6-1404 )
چکیده

در پژوهش حاضر اثر وزن بذر بلوط بلندمازو بر رشد، زنده مانی و شاخص کیفیت نهالهای تولیدی بررسی شده است. 800 بذر بلوط از شاخه های رو به نور بخش میانی تاج از یک درخت بالغ در رویشگاه تمیشان نور جمع­آوری گردید. بذور جمع آوری شده در چهار طبقه شامل وزن هر بذر کمتر از 4 گرم، 4 تا 6 گرم، 6 تا 8 گرم و بیش از 8 گرم طبقه بندی شدند. 400 عدد بذر از مجموعه فوق پس از تقسیم در چهار طبقه در آزمایشگاه به منظور مقایسه قوه نامیه در ژرمیناتور قرار داده شد. 400 عدد دیگر بذر باقیمانده، در چهار طبقه وزنی و شامل 100 بذر در هر طبقه در نهالستان کلوده آمل کاشته شد. نتایج نشان داد درصد جوانه زنی بذور اختلاف معنی دار آماری بین تیمارها ندارد. اما نهالهای تولید شده از بذور درشتر هم در 3 ماهگی و هم 8 ماهگی به ارتفاع بالاتری رسیده، و قطر یقه بیشتری داشتند که از نظر آماری اختلاف معنی داری با بذور ریزتر داشتند. درصد زنده مانی نیز در نهالهای حاصل از بذور بلوط درشت­تر بیشتر بود. این در حالی است که شاخص کیفیت نهال SQ اختلاف معنی دار آماری در بین تیمارهای مختلف وزن بذر نشان نداد. از آنجایی که کاشت نهالهای بلندتر و قطورتر بلوط نتایج موفقتری را از نظر رقابت با رستنی های مزاحم در عرصه دارد و نیز با توجه به درصد زنده مانی بالاتر آنها، می توان توصیه نمود که در بذرکاری، تولید نهال در نهالستان و کاشت در عرصه های جنگلی از بذرهای درشتر بری تولید نهال بلوط بلندمازو استفاده شود.
 

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله تحقیقات اکوسیستم‌های جنگلی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Forest Ecosystems Research

Designed & Developed by : Yektaweb