5 نتیجه برای بذر
مهدی حیدری، علی مهدوی، الهام جافریان، وحید میرزایی‌زاده،
دوره 2، شماره 2 - ( 12-1394 )
چکیده
زینب جوانمرد، مسعود طبری کوچکسرایی، فاطمه احمدلو،
دوره 2، شماره 2 - ( 12-1394 )
چکیده
به‌منظور بررسی تأثیر دمای نگهداری، نوع و غلظت هورمونی بر پارامترهای جوانه‌زنی و رشد اولیه بذرهای ذخیره شده کاج سیاه (Pinus nigra var. caramanica)، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل سه عاملی در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. بذرها به مدت سه سال در دو شرایط دمایی (یخچال با دمای C ◦ 4 و اتاق با دمای C◦ 25-20) نگهداری و در محلول‌های هورمونی اسید جیبرلیک (GA3) و بنزیل آمینوپورین (BAP) با غلظت‌های 0، 50، 100 و 200 میلی‌گرم در لیتر به مدت 24 ساعت آغشته شدند و سپس به مدت 40 روز در ژرمیناتور (دمای C◦20) نگهداری شدند. به‌طور کلی، هر دو محلول هورمونی موجب بهبود مشخصه‌های جوانه‌زنی در مقایسه با شاهد شدند. بزرگ‌ترین اندازه درصد جوانه‌زنی، سرعت جوانه‌زنی، قدرت جوانه‌زنی، طول گیاهچه، وزن خشک گیاهچه و شاخص بنیه در بذرهای نگهداری شده در یخچال به غلظت‌های 200 میلی‌گرم در لیتر GA3 و 50 میلی‌گرم در لیتر BAP، و در بذرهای نگهداری شده در اتاق به غلظت‌های 200 میلی‌گرم در لیتر BAP و 50 میلی‌گرم در لیتر GA3 اختصاص داشت. از نتایج این تحقیق استنتاج گردید که در صورت محدودیت وجود سردخانه در نهالستان‌های مناطق نیم‌خشک و نیم‌مرطوب، می‌توان اقدام به نگهداری بذر این زیر گونه حداقل به مدت سه سال در محیط اتاق نمود.
آناهیتا رشتیان، افاق تابنده ساروی، سمیه ناصح دهبنه،
دوره 3، شماره 1 - ( 6-1395 )
چکیده
شوری یکی از تنش‌های محیطی در جهان و به خصوص در مناطق خشک و بیابانی است که سبب کاهش تولیدات گیاهی میگردد و انتخاب گیاهان مقاوم به شوری در تمام مراحل زندگی به‌ویژه جوانه‌زنی اهمیت خاصی دارد. این تحقیق با هدف بررسی اثر مبدأ بذر بر خصوصیات جوانه‌زنی و صفات مورفولوژیکی در دوره نونهالی گونه ارژن (Amygdalus elaegnifolia) تحت تنش شوری در شرایط آزمایشگاه انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار انجام گرفت. مبداء بذر به عنوان فاکتور اول (شامل مبدأ سمیرم، کازرون و فریدون‌شهر) و تیمار شوری در چهار سطح (0، 5/1، 3، 5 دسی زیمنس بر متر) با استفاده از نمک کلریدسدیم به عنوان فاکتور دوم در نظر گرفته شد. صفات نرخ جوانه‌زنی، سرعت جوانه‌زنی، بنیه بذر، طول ساقه‌چه، طول ریشه‌چه، وزن‌تر ساقه‌چه، وزن‌تر ریشه‌چه، وزن خشک ساقه‌چه، وزن خشک ریشه‌چه، تعداد برگ و نسبت طول ریشه‌چه به طول ساقه‌چه اندازه‌گیری شد. نتایج آنالیز واریانس و مقایسات میانگین نشان داد شوری باعث ایجاد اختلاف معنی‌دار در اکثر صفات مورد بررسی گونه ارژن شد. در تیمار شاهد اختلاف بین مبداءهای مورد مطالعه معنی‌دار بود اما اثر مبداء بذر در سطوح دیگر شوری معنی‌دار نبود. به طورکلی در شرایط غیرشور (تیمار شاهد)، بهترین مبداء از بین مبداء های مورد بررسی، فریدون‌شهر بود.
سمیه همایونفر، رقیه ذوالفقاری، پیام فیاض،
دوره 3، شماره 2 - ( 12-1395 )
چکیده
مقدمه: گونه‌هایی که در محدوده جغرافیایی وسیعی پراکنش دارند، دارای رنج وسیعی به مقاومت به سرما می‌باشند. درختان مناطق معتدل باید در مقابل دماهای یخبندان به ویژه سرمای زودرس و زمستان سازگاری نشان دهند. یکی از راهکارهای مقاومت به سرما از طریق کاهش طول روز و دما در طی فرآیند سازگاری انجام می‌گیرد. از طرفی پرونانس یک گونه میتواند یکی از عوامل مهم تأثیرگذار در مقاومت به سرما باشد. لذا در این پژوهش تأثیر تنش سرما بر تغییرات فیزیولوژیکی سه پرونانس بنه در زاگرس جنوبی بررسی گردید تا مقاومترین پرونانس معرفی گردد. مواد و روش‌ها: بذور سه پرونانس واقع در مارگون، نورآباد و یاسوج از زاگرس جنوبی جمعآوری شدند و در داخل گلدان کاشته شدند. پس از سبز شدن نهالها، آنها در معرض دو مرحله فرآیند سازگاری به مدت 4 هفته قرار گرفتند که این کار با شبیه‌سازی دمای روز و شب و طول دوره نوری در طی ماه‌های شهریور تا آبان ماه یاسوج انجام شد. سپس شاخص‌های عملکرد فتوسیستم و محتوای کلروفیل برگ اندازه گیری شد. پس از هر مرحله سازگاری، اندام برگ و ساقه نهالها در سه تیمار دمایی ˚C4 (کنترل)، ˚C20- به مدت یک ساعت و ˚C20- به مدت دو ساعت قرار گرفتند. سپس محتوای نسبی آب و نرخ نشت الکترولیت برگ و ساقه اندازه‌گیری شد. پژوهش حاضر به صورت آزمایش فاکتوریل با سه فاکتور پرونانس (3 سطح)، تیمار دمایی (3 سطح) و سازگاری (2 سطح) در قالب طرح کاملاً تصادفی اجرا شد. نتایج: نتایج نشان داد که با کاهش دما نرخ نشت الکترولیت افزایش یافت که این افزایش در پرونانس نورآباد بیشترین مقدار بود. همچنین کاهش محتوای نسبی آب ساقه در سازگاری دوم پرونانس یاسوج و مارگون مشاهده شد. محتوای کلروفیل، ماکزیمم عملکرد فتوسیستم II و سرعت انتقال الکترون در پرونانس نورآباد کمتر از دو پرونانس دیگر بود. همچنین در طی سازگاری به سرما نیز کلیه مؤلفه‌های فلورسانس کلروفیل به‌جز سرعت انتقال الکترون کاهش معنی‌دار یافتند. نتیجه‌گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که اندازه گیری نرخ نشت الکترولیت و عملکرد فتوسیستم میتواند در شناسایی پرونانس‌های مقاوم به سرما مؤثر باشد. نهالهای پرونانس نورآباد حساسترین و مارگون مقاومترین بودند که میتواند به دلیل ارتفاع بالاتر و اقلیم سردتر پرونانس مارگون باشد.
سید محسن حسینی، داود کرتولی نژاد، سمیه غفاری،
دوره 4، شماره 2 - ( 6-1404 )
چکیده
در پژوهش حاضر اثر وزن بذر بلوط بلندمازو بر رشد، زنده مانی و شاخص کیفیت نهالهای تولیدی بررسی شده است. 800 بذر بلوط از شاخه های رو به نور بخش میانی تاج از یک درخت بالغ در رویشگاه تمیشان نور جمعآوری گردید. بذور جمع آوری شده در چهار طبقه شامل وزن هر بذر کمتر از 4 گرم، 4 تا 6 گرم، 6 تا 8 گرم و بیش از 8 گرم طبقه بندی شدند. 400 عدد بذر از مجموعه فوق پس از تقسیم در چهار طبقه در آزمایشگاه به منظور مقایسه قوه نامیه در ژرمیناتور قرار داده شد. 400 عدد دیگر بذر باقیمانده، در چهار طبقه وزنی و شامل 100 بذر در هر طبقه در نهالستان کلوده آمل کاشته شد. نتایج نشان داد درصد جوانه زنی بذور اختلاف معنی دار آماری بین تیمارها ندارد. اما نهالهای تولید شده از بذور درشتر هم در 3 ماهگی و هم 8 ماهگی به ارتفاع بالاتری رسیده، و قطر یقه بیشتری داشتند که از نظر آماری اختلاف معنی داری با بذور ریزتر داشتند. درصد زنده مانی نیز در نهالهای حاصل از بذور بلوط درشتتر بیشتر بود. این در حالی است که شاخص کیفیت نهال SQ اختلاف معنی دار آماری در بین تیمارهای مختلف وزن بذر نشان نداد. از آنجایی که کاشت نهالهای بلندتر و قطورتر بلوط نتایج موفقتری را از نظر رقابت با رستنی های مزاحم در عرصه دارد و نیز با توجه به درصد زنده مانی بالاتر آنها، می توان توصیه نمود که در بذرکاری، تولید نهال در نهالستان و کاشت در عرصه های جنگلی از بذرهای درشتر بری تولید نهال بلوط بلندمازو استفاده شود.
