استفاده همزمان از تعداد زیادی کولر گازی در مناطق گرمسیری، اوج تقاضای برق تابستانی ایران را از توان پاسخگویی شبکه سراسری فراتر برده و به اعمال خاموشیهای ساعتی در ساختمانها و صنایع انجامیده است. ازاینرو، دولت افزایش ظرفیت تولید برق از طریق احداث نیروگاههای جدید گازی، هستهای و خورشیدی را دنبال میکند. در کنار این رویکرد عرضهمحور، کاهش بار سرمایشی ساختمانها میتواند با کاهش تقاضای برق در ساعات اوج، راهکاری مؤثر برای کاهش فشار بر شبکه باشد. عایقکاری دیوارها و نصب پنجرههای دوجداره، با کاهش انتقال حرارت از پوسته ساختمان، از مهمترین راهکارهای کاهش بار سرمایشی و درنتیجه تقاضای برق در تابستان بهشمار میروند. بااینحال، تعرفههای پایین انرژی انگیزه اقتصادی مالکان را برای اجرای این اقدامات کاهش میدهد. ازاینرو، در این پژوهش اثر این دو راهکار بر مصرف انرژی یک ساختمان مسکونی در گچساران، بهعنوان شهری گرمسیری، با استفاده از قبوض واقعی و شبیهسازی ساعتی در نرمافزار دیزاینبیلدر ارزیابی شد. از میان ضخامتهای ۱ تا ۲۰ سانتیمتر عایق پلیاستایرن، ضخامت ۳ سانتیمتر، بهدلیل داشتن کمترین دوره بازگشت سرمایه، برای مقایسه با پنجرههای دوجداره انتخاب شد. نتایج شبیهسازی نشان داد که اوج بار سرمایشی سالانه ساختمان در ساعت ۱۳ روز ۱۳ تیر رخ داد. در این زمان، هر دو راهکار اوج تقاضای الکتریکی را حدود ۹ درصد کاهش دادند. بااینحال، عایقکاری مصرف سالانه برق سرمایشی را 9/1 درصد کاهش داد، درحالیکه کاهش حاصل از نصب پنجرههای دوجداره 7/45 درصد بود. همچنین، هزینه اولیه عایقکاری 36/6 درصد کمتر و صرفهجویی مالی سالانه آن 25/3 درصد بیشتر از پنجرههای دوجداره بود. افزون بر این، عایقکاری دیوارها با کاهش بار گرمایشی در زمستان میتواند مصرف گاز را کاهش داده و به تداوم گازرسانی به صنایع گازبر ازجمله صنعت سیمان، و کاهش استفاده از مازوت در نیروگاهها کمک کند.
