http://yujs.yu.ac.ir/jisr مجله پژوهشهای بذر ایران - مقالات نشریه - سال 1404 جلد12 شماره2 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1404/12/10 http://yujs.yu.ac.ir/jisr/browse.php?a_id=653&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">هدف: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">شوری یکی از مهم ترین تنش های غیرزیستی کاهش دهنده عملکرد و کیفیت محصولات کشاورزی در جهان است. هدف این مرور، ارزیابی سیستماتیک تأثیر پرایمینگ و پوشش دهی بذر با اسید هیومیک بر بهبود جوانه زنی، استقرار گیاهچه و رشد گیاه در شرایط تنش شوری می باشد. </span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">روش پژوهش: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">جستجوی جامع در پایگاه های داده معتبر علمی (</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt">Web of Science, Scopus, Google Scholar</span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">) با استفاده از کلیدواژه های مرتبط انجام شد. مطالعاتی که به بررسی سازوکارهای فیزیولوژیکی، بیوشیمیایی و مولکولی افزایش تحمل به شوری ناشی از پرایمینگ و پوشش دهی بذر با اسید هیومیک پرداخته بودند، مورد مرور قرار گرفتند.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">یافته ها: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">پرایمینگ و پوشش دهی بذر با اسید هیومیک به طور معنی داری درصد و سرعت جوانه زنی، رشد ریشه و ساقه، محتوای کلروفیل و کارایی فتوسنتز را در شرایط شوری افزایش داده است. اسید هیومیک تجمع سدیم را کاهش، نسبت پتاسیم به سدیم را بهبود و فعالیت آنزیم های پاد اکسیدانی (</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt">SOD</span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">، </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt">CAT</span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">، </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt">POX</span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">) را افزایش داد. همچنین تولید </span></span><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt">ATP</span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> و جذب عناصر غذایی ضروری (پتاسیم، کلسیم، منیزیم) را تسهیل کرد.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">نتیجه گیری: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">پرایمینگ و پوشش دهی بذر با اسید هیومیک روشی مؤثر، کم هزینه و سازگار با محیط زیست برای افزایش تحمل به شوری در گیاهان زراعی است. این روش با تسریع استقرار گیاهچه، تحریک رشد ریشه و کاهش تنش اکسیداتیو از طریق افزایش فعالیت آنزیم های پاد اکسیدانی عمل می کند. تحقیقات آینده باید بر اثرات هم افزایی با سایر محرک های زیستی در محصولات مختلف و سطوح گوناگون شوری متمرکز شود.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">جنبه های نوآوری:</span></span></b><b><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt"></span></b></span></span></span></span> <ul> <li dir="RTL" style="margin-right:24px; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:115%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:115%"></span></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">پرایمینگ و پوشش دهی بذر با اسید هیومیک، تحمل گیاه را در برابر تنش شوری افزایش می دهد. </span></span></span></span></span></span></li> <li dir="RTL" style="margin-right:24px; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:115%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:115%"></span></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">اسید هیومیک به طور پایدار سلامت خاک و کارایی عناصر غذایی را بهبود می بخشد. </span></span></span></span></span></span></li> <li dir="RTL" style="margin-right:24px; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:115%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:115%"></span></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">پرایمینگ و پوشش دهی بذر با اسید هیومیک روشی مقرون به صرفه برای افزایش رشد و عملکرد محصول در خاک های متأثر از نمک است.</span></span></span></span></span></span></li> </ul> </div> عاطفه رشیدی فرد http://yujs.yu.ac.ir/jisr/browse.php?a_id=659&sid=1&slc_lang=fa <p style="text-align: justify;"><span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">هدف: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">این پژوهش با هدف بررسی تأثیر پرایمینگ بذر با سیلیسیم بر بهبود جوانه زنی و پاسخ های بیوشیمیایی ذرت (<i>هیبرید سینگل کراس 704</i>)</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">در گستره های مختلف</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">اسیدیته</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">محیط کشت انجام شد.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">روش پژوهش: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار اجرا شد. تیمارها شامل چهار سطح پرایمینگ [شاهد (آب مقطر) و محلول سیلیسیم با غلظت های ۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ میلی گرم در لیتر] و سه سطح</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">اسیدیته</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">محیط کشت (۵، 5/6 و ۸) بودند. صفات اندازه گیری شده شامل شاخص های جوانه زنی (درصد و سرعت)، رشد گیاهچه (وزن تر، بنیه وزنی و طول)، نشت یونی (نشت نسبی الکترولیت) و شاخص های بیوشیمیایی (فعالیت آنزیم های آمیلاز و پروتئاز، محتوای قندهای محلول، پروتئین کل و جذب سیلیسیم) بودند.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">یافته ها: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">نتایج نشان داد که انحراف از</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">اسیدیته</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">بهینه (5/6) به سمت شرایط اسیدی (۵) یا قلیایی (۸) به طور معنی داری شاخص های جوانه زنی و رشد را کاهش و نشت یونی را افزایش داد. پرایمینگ بذر با سیلیسیم، به ویژه در غلظت ۱۵۰ میلی گرم در لیتر، اثرات نامطلوب تغییرات</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">اسیدیته</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">را به طور محسوسی کاهش داد. در شرایط اسیدی (5 </span></span><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt">pH =</span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">)، این تیمار درصد جوانه زنی را تا 19/63 درصد نسبت به شاهد فاقد سیلیسیم در همان</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">اسیدیته</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">افزایش، نشت نسبی الکترولیت را کاهش و فعالیت آنزیم های آمیلاز و پروتئاز، محتوای قندهای محلول، پروتئین کل و جذب سیلیسیم را به طور معنی داری بهبود بخشید. اثر متقابل سیلیسیم و</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">اسیدیته</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">تنها برای سرعت جوانه زنی معنی دار بود که نشان دهنده نقش اختصاصی سیلیسیم در تسریع جوانه زنی در شرایط</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">اسیدیته</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">نامطلوب است.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">نتیجه گیری: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">پرایمینگ بذر ذرت با سیلیسیم (۱۵۰ میلی گرم در لیتر) می تواند به عنوان راهکاری مؤثر برای افزایش قابلیت جوانه زنی و تقویت وضعیت فیزیولوژیک و بیوشیمیایی بذرهای مواجه شده با شرایط</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">اسیدیته</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">غیربهینه محیط کشت، به ویژه تحت تنش اسیدی، به کار رود. این روش پتانسیل قابل توجهی برای بهبود استقرار مزرعه ای در خاک های دارای</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">اسیدیته</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">زیربهینه دارد.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">جنبه های نوآوری:</span></span></b><b><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt"></span></b></span></span></span></span></p> <ul> <li dir="RTL" style="margin-right: 24px; text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:115%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:115%"></span></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">پرایمینگ ذرت با سیلیسیم، جوانه زنی، سرعت و بنیه را در </span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">اسیدیته </span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">های مختلف، به ویژه ۵=</span><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">pH</span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">، بهبود داد.</span><span lang="FA" style="font-family:"B Mitra""></span></span></span></span></span></span></li> <li dir="RTL" style="margin-right: 24px; text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:115%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:115%"></span></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">سیلیسیم (۱۵۰ میلی گرم در لیتر) با کاهش نشت الکترولیت، آسیب غشا را در تنش </span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">اسیدیته</span> <span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">کاهش داد</span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">.</span></span></span></span></span></span></li> <li dir="RTL" style="margin-right: 24px; text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span style="font-size:9.0pt"></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">سیلیسیم فعالیت آلفاـآمیلاز و پروتئاز، قند محلول و پروتئین کل گیاهچه را افزایش داد.</span></span></span></span></span></span></li> <li dir="RTL" style="margin-right: 24px; text-align: justify;"><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">اثرات مفید سیلیسیم مستقل از اسیدیته</span></span> <span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">بود که نشان دهنده کاهش پایدار تنش در جوانه زنی است.</span></span></li> </ul> محمد صدقی http://yujs.yu.ac.ir/jisr/browse.php?a_id=648&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">هدف: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">این مطالعه با هدف تفکیک پاسخ های تحریکی اولیه از اثرات بازدارنده در بذر ریحان تحت تنش قلیایی (کربنات سدیم) انجام شد. </span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">روش پژوهش: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار سطح کربنات سدیم (صفر، ۵، ۱۵ و ۳۰ میلی مولار) و سه تکرار اجرا شد. پویایی جوانه زنی با درصد جوانه زنی، سرعت جوانه زنی و میانگین زمان جوانه زنی ارزیابی گردید. رشد پس از جوانه زنی با شاخص بنیه بذر، تخصیص زیست توده (وزن تر و خشک) و شاخص زیست توده کل (</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt">TBI</span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">) سنجیده شد. شاخص های تحمل به شوری (</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt">STI</span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">) محاسبه و تحلیل های چندمتغیره (نقشه حرارتی همبستگی و</span></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:"> تحلیل مؤلفه های اصلی</span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> (</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt">PCA</span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">)) انجام گرفت. </span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">یافته ها: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">یک پاسخ درانگیختن (هورمزیس) واضح مشاهده شد. در غلظت ۵ میلی مولار، </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt">TBI</span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">به حداکثر مقدار خود رسید (28/2 = </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt">STI.TBI</span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">) که نشان دهنده تحریک معنی دار رشد است. غلظت های بالاتر از ۱۵ میلی مولار باعث کاهش شدید همه شاخص ها شد. در ۳۰ میلی مولار، توان جوانه زنی و رشد اولیه به شدت کاهش یافت که با کاهش سرعت جوانه زنی و اختلال در تخصیص زیست توده همراه بود. تحلیل </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt">PCA</span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">معادل 75/97 درصد از واریانس کل را تبیین کرد و تیمارها را به خوبی تفکیک نمود. نقشه حرارتی همبستگی قوی (962/0= </span></span><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt">r</span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">) بین سرعت جوانه زنی و استقرار گیاهچه نشان داد.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">نتیجه گیری: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">یک آستانه تحریکی در غلظت ۵ میلی مولار کربنات سدیم وجود دارد. گذار از هورمزیس به سمیت بین ۵ تا ۱۵ میلی مولار رخ می دهد که نشان دهنده دامنه تطبیق پذیری محدود ریحان دماوند است. شاخص </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt">TBI</span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">و خوشه بندی مبتنی بر </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt">PCA</span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">به عنوان شاخص های قابل اطمینان برای ارزیابی تحمل به شوری معرفی می شوند. این یافته ها بر اهمیت مدیریت دقیق خاک و آب در محیط های قلیایی تأکید دارد.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">جنبه های نوآوری:</span></span></b><b><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt"></span></b></span></span></span></span></div> <ul> <li dir="RTL" style="margin-right: 24px; text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span style="font-size:9.0pt"></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">تنش کربنات سدیم (۵ میلی مولار) رشد گیاهچه ریحان دماوند را تحریک کرد که بیانگر پاسخ درانگیختن است</span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">. </span></span></span></span></span></span></li> <li dir="RTL" style="margin-right: 24px; text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span style="font-size:9.0pt"></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">تحلیل مؤلفه های اصلی (</span><span dir="LTR" lang="EN-AU" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">PCA</span></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">) با تبیین 8/97</span><span lang="FA" style="font-family:" tahoma="">٪</span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:"> از واریانس، سطوح تنش را به خوبی تفکیک کرد</span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">. </span></span></span></span></span></span></li> <li dir="RTL" style="margin-right: 24px; text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span style="font-size:9.0pt"></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">شاخص زیست توده کل (</span><span dir="LTR" lang="EN-AU" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">TBI</span></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">) به عنوان معیار قابل اعتمادترین شاخص تحمل به تنش قلیایی معرفی شد</span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">.</span></span></span></span></span></span></li> <li dir="RTL" style="margin-right: 24px; text-align: justify;"><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">تنش شدید (۳۰ میلی مولار) با اختلال در تخصیص زیست توده و کینتیک جوانه زنی، موجب استقرار ضعیف گیاهچه گردید.</span></span></li> </ul> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="font-family:Calibri,sans-serif"><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt"></span></span></span></span></span></span> ابوحسن فرهنگ سردرودی http://yujs.yu.ac.ir/jisr/browse.php?a_id=652&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">هدف: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">این پژوهش با هدف بررسی کاهش اثرات نامطلوب تنش شوری بر جوانه زنی و صفات مرتبط با آن در گندم&nbsp;&nbsp; توسط پرایمینگ بذر با نانوذرات کیتوزان</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">اجرا گردید. </span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">روش پژوهش: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در دانشگاه محقق اردبیلی در سال 1404 انجام شد. تیمارها شامل چهار سطح شوری (صفر، 50، 100 و 150 میلی مولار کلریدسدیم) و چهار سطح نانو ذرات کیتوزان</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">( 0، 1/0، 2/0 و 5/0 درصد وزنی- حجمی محلول در اسید استیک یک درصد) بود.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">یافته ها: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">درصد جوانه زنی و وزن تر ساقه چه در سطح شوری 150 میلی مولار نسبت به شاهد (بدون شوری) کاهش یافت، اما پرایمینگ بذر با نانوذرات کیتوزان 5/0 درصد، درصد جوانه زنی و وزن تر ساقه چه را در همان سطح از شوری به ترتیب در حدود 20 و 50 درصد نسبت به عدم کاربرد کیتوزان بهبود بخشید.</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">وزن تر ریشه چه، وزن خشک ریشه چه، وزن خشک ساقه چه، شاخص طولی بنیه گیاهچه و شاخص وزنی بنیه گیاهچه در تیمار با نانوذرات کیتوزان 5/0</span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">درصد</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">و بدون شوری نسبت به هیدروپرایمینگ و شوری 150 میلی مولار به ترتیب 77، 72، 83، 76 و 89 درصد افزایش نشان دادند. با افزایش شوری میزان پرولین افزایش یافت، ولی کاربرد نانوذرات کیتوزان با غلظت 5/0 درصد این صفت را 32 درصد نسبت به هیدروپرایمینگ افزایش داد.</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> میزان پروتئین در شوری صفر میلی مولار و پرایمینگ با </span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">نانوذرات </span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">کیتوزان </span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">5/0</span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">درصد نسبت به </span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">هیدروپرایمینگ و شوری 150 میلی مولار</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> 76 درصد افزایش نشان داد. همچنین، میزان قندهای محلول در تیمار با </span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">نانوذرات </span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">کیتوزان 5/0 درصد و شوری 150 میلی مولار نسبت به</span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> هیدروپرایمینگ</span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">و بدون شوری در حدود 84 درصد افزایش نشان داد.</span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span style="font-family:"B Mitra""></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">نتیجه گیری: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">نتایج این تحقیق نشان داد که استفاده از نانوکیتوزان 5/0 درصد موجب تقویت </span></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">شاخص های </span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">جوانه زنی و بیوشیمیایی بذرهای گندم تحت تنش شوری می شود.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">جنبه های نوآوری</span></span></b><b><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt"></span></b></span></span></span></span></div> <ul> <li dir="RTL" style="margin-right: 24px; text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:115%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:115%"></span></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">پرایمینگ بذر گندم رقم سائین با استفاده از نانوکیتوزان 5/0 درصد سبب بهبود برخی شاخص های جوانه</span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:"> </span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">زنی بذر تحت شرایط شوری گردید.</span></span></span></span></span></span></li> <li dir="RTL" style="margin-right: 24px; text-align: justify;"><span b="" mitra="" style="font-family:">پرایمینگ بذر گندم رقم سائین با نانوکیتوزان 5/0 درصد، پرولین، پروتئین و </span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size: 12pt;"><span b="" mitra="" style="font-family:">میزان قندهای محلول</span></span> <span dir="RTL" lang="FA" style="font-size: 12pt;"><span b="" mitra="" style="font-family:">گیاهچه را افزایش داد.</span></span></li> </ul> <div style="text-align: justify;"></div> هانیه سعادت http://yujs.yu.ac.ir/jisr/browse.php?a_id=635&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="text-align:justify"><span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">هدف: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">با توجه به وسعت اراضی شور در جهان، این پژوهش با هدف بررسی تحمل خارشتر ایرانی (</span></span><i><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt">Alhagi camelorum</span></i><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">) به تنش شوری در مرحله جوانه زنی و رشد اولیه</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">پس از رفع سختی بذر، به منظور گسترش کشت آن به عنوان گیاه علوفه ای انجام شد. </span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">روش پژوهش: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">آزمایشی فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار در سال ۱۴۰۱ در آزمایشگاه تجزیه بذر مؤسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال اجرا شد. عوامل مورد بررسی شامل: (۱) جمعیت بذر (گرگان و مشهد)، (۲) سطوح شوری (صفر، ۱۰۰ و ۲۰۰ میلی مولار کلرید سدیم) و (۳) تیمارهای رفع سختی بذر (آب ۱۰۰ درجه سلسیوس به مدت ۱ دقیقه و اسیدسولفوریک غلیظ به مدت ۳۵ دقیقه) بودند. درصد جوانه زنی، متوسط زمان جوانه زنی روزانه، شاخص بنیه گیاهچه، طول ساقه چه و فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز اندازه گیری شدند.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">یافته ها: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">تنش شوری درصد جوانه زنی و طول ساقه چه را به طور معنی داری کاهش داد. شاخص های جوانه زنی در تیمار ۲۰۰ میلی مولار نسبت به شاهد تفاوت معنی داری نشان دادند. افزایش شوری، متوسط جوانه زنی روزانه را در همه تیمارها کاهش داد. بیشترین سطح شوری، طول ساقه چه را در جمعیت مشهد به ترتیب حدود ۶۵ و ۴۴ درصد و در جمعیت گرگان به ترتیب ۷۱ و ۶۴ درصد نسبت به شاهد کاهش داد. تیمار آب ۱۰۰ درجه سلسیوس همراه با تنش ۲۰۰ میلی مولار، فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز را در جمعیت مشهد 9/56 درصد و در جمعیت گرگان 4/45 درصد نسبت به شاهد افزایش داد. همچنین تیمار اسیدسولفوریک با تنش ۲۰۰ میلی مولار، این فعالیت را در جمعیت مشهد 4/25 درصد و در جمعیت گرگان ۱۳ درصد افزایش داد.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">نتیجه گیری: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">تیمار اسیدسولفوریک به مدت ۳۵ دقیقه در هر دو جمعیت، درصد جوانه زنی را نسبت به تیمار آب ۱۰۰ درجه سلسیوس به طور معنی داری افزایش داد. با توجه به افزایش بیشتر فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز در جمعیت مشهد، می توان نتیجه گرفت که این جمعیت تحمل بیشتری به شوری داشته و گزینه مناسب تری برای کشت در اراضی شور است.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">جنبه های نوآوری</span></span></b><b><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt"></span></b></span></span></span></span></p> <ul> <li dir="RTL" style="margin-right:24px; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span style="font-size:9.0pt"></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">اسیدسولفوریک (۳۵ دقیقه) و آب ۱۰۰ درجه سلسیوس (۱ دقیقه) سختی بذر را رفع و جوانه زنی را افزایش دادند. </span></span></span></span></span></span></li> <li dir="RTL" style="margin-right:24px; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span style="font-size:9.0pt"></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">جمعیت مشهد مقاوم تر از جمعیت گرگان به تنش شوری بود.</span></span></span></span></span></span></li> <li dir="RTL" style="margin-right:24px; text-align:justify"><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">هر دو جمعیت با افزایش فعالیت آنزیم های پاد اکسیدانی با شوری مقابله کردند.</span></span></span></span></li> </ul> مرجان دیانت http://yujs.yu.ac.ir/jisr/browse.php?a_id=655&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">هدف:</span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> این مطالعه تأثیر پیش تیمار مغناطیسی را در بهبود تحمل به خشکی برنج رقم هاشمی در مرحله جوانه زنی و رشد اولیه گیاهچه بررسی کرد. </span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">روش پژوهش: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">آزمایشی فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در سال ۱۴۰۳ در دانشگاه آزاد اسلامی واحد آستارا اجرا شد. بذرهای برنج در معرض میدان های مغناطیسی (۰، ۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ میلی تسلا) به مدت ۲۰ یا ۴۰ دقیقه قرار گرفتند و سپس تحت چهار سطح تنش خشکی القاشده با پلی اتیلن گلیکول (۰،2-، 5-، و ۱۰- بار) قرار گرفتند. شاخص های جوانه زنی و صفات فیزیولوژیکی شامل پرولین، مالون دی آلدئید و کلروفیل پس از ۲۵ روز اندازه گیری شدند.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">یافته ها: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">مقایسه میانگین برهمکنش ها نشان داد که در نبود میدان الکترومغناطیسی، افزایش تنش خشکی از ۰ تا ۱۰- بار به طور معنی داری درصد جوانه زنی را از ۹۷ به ۶۶/۵۳ درصد، سرعت جوانه زنی را از 43/0 به 19/0 بذر در روز و طول ریشه چه از 8/65 به 66/28، طول ساقه چه از 33/45 به 33/17میلی متر کاهش داد. با این حال، کاربرد میدان مغناطیسی ۱۰۰ میلی تسلا این کاهش ها را به ترتیب برای درصد جوانه زنی و طول گیاهچه به حدود ۲۴ و ۴۹ درصد محدود کرد که بیانگر بهبود بیش از ۲۰ درصدی در حفظ توان جوانه زنی است. با افزایش تنش خشکی، محتوای پرولین از 01/1 به 34/8 میکرومول بر گرم وزن تر و مالون دی آلدئید از 40/4 به 00/8 میلی مول بر گرم وزن تر افزایش یافت، در حالی که کلروفیل </span></span><i><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt">a</span></i><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> از 64/0 به 17/0 و کلروفیل </span></span><i><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt">b</span></i><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> از 75/0 به 32/0 میلی گرم بر گرم وزن تر کاهش یافت. در شاهد، کلروفیل </span></span><i><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt">a</span></i><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> حدود ۷۲ درصد کاهش نشان داد، در حالی که در شدت ۱۰۰ میلی تسلا این کاهش به 8/56 درصد محدود شد که حاکی از بهبود تقریباً ۱۵ درصدی است. تحلیل رگرسیون نشان داد که اثر شدت میدان مغناطیسی بر صفات مورد بررسی به سطح تنش خشکی وابسته بوده و از الگوی یکنواختی پیروی نمی کند؛ به طوری که در تنش شدید (۱۰- بار)، هیچ رابطه خطی معنی داری مشاهده نشد.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">نتیجه گیری: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">کاربرد پیش تیمار مغناطیسی در محدوده بهینه می تواند به عنوان روشی ساده، زیست سازگار و کاربردی برای افزایش تحمل به خشکی در بذر برنج و بهبود استقرار اولیه گیاهچه در شرایط نامساعد محیطی به کار رود. در پژوهش حاضر، تیمار ۱۰۰ میلی تسلا به مدت ۴۰ دقیقه باعث بهبود شاخص های بنیه گیاهچه از نظر طول و وزن شد. این یافته ها افق های تازه ای را برای کاربرد فناوری های فیزیکی در مدیریت تنش های کشاورزی گشوده و زمینه را برای تحقیقات بیشتر در شرایط مزرعه ای فراهم می سازد.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">جنبه های نوآوری</span></span></b><b><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt"></span></b></span></span></span></span> <ul> <li dir="RTL" style="margin-right:24px; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span style="font-size:9.0pt"></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">پاسخ جوانه زنی به میدان های مغناطیسی غیرخطی بوده و به شدت میدان و سطح تنش خشکی وابسته است. </span></span></span></span></span></span></li> <li dir="RTL" style="margin-right:24px; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span style="font-size:9.0pt"></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">پیش تیمار مغناطیسی با شدت ۱۰۰ میلی تسلا به مدت ۴۰ دقیقه، اثرات تنش خشکی را تا ۲۰ درصد در صفات جوانه زنی کاهش می دهد.</span></span></span></span></span></span></li> <li dir="RTL" style="margin-right:24px; text-align:justify">پیش تیمار مغناطیسی راهبردی ساده و زیست سازگار برای بهبود استقرار گیاهچه برنج در شرایط خشکی ارائه می دهد.</li> </ul> </div> داور ملازم http://yujs.yu.ac.ir/jisr/browse.php?a_id=668&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">هدف:</span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> این&nbsp; پژوهش با هدف بررسی اثر تیمارهایی مانند خراش دهی بذر و ترکیبات نیتروژنی بر شکست خواب و شاخص های جوانه زنی بذر و رشد دانه رست گون گزی اجرا شد.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">روش پژوهش: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">در تحقیق حاضر در اولین آزمایش تاثیر خیساندن بذرها در آب جوش 95 درجه سلیسیوس به مدت 5، 10،</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">&nbsp;و20 دقیقه و همچنین خراش دهی با تیغ بر جوانه زنی دانه در یک طرح کاملا تصادفی بررسی شد. در دومین آزمایش، اثر خراش دهی با انواع ترکیبات شیمیایی (آب، اسید کلریدریک، اسید سولفوریک، اسید استیک، و پراکسید هیدروژن با غلظت 50 درصد) در مدت زمان های مختلف (2، 5 و10 دقیقه) بر شکست خواب بذر مورد ارزیابی قرار گرفت. در سومین آزمایش، اثر برهمکنش خراش دهی دانه با تیغ یا اسید سولفوریک و انواع ترکیبات نیتروژنی بر شکست خواب بذر و رشد دانه رست گون گزی بررسی شد.</span></span><span lang="FA" style="font-family:"B Zar""></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">یافته ها: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">نتایج آزمایش اول و دوم نشان داد بذر های دست نخورده شاهد فقط حدود 20 درصد جوانه زنی داشتند اما 10 دقیقه تیمار با آب جوش و خراش با تیغ جوانه زنی را به 57/60 &nbsp;و 70</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">درصد رساند و بهترین مقادیر میانگین روزانه جوانه زنی، عدد پیک و ارزش جوانه زنی با تیمارهای 5 دقیقه در اسید سولفوریک و پس از آن 5 دقیقه در اسید کلریدریک حاصل شد. نتایج آزمایش سوم نشان داد تیمار با تیوره، نیترات پتاسیم و سدیم نیتروپروساید روی جوانه زنی بذرهای دست نخورده گون گزی اثر معنی داری نداشت، اما درصد و سرعت جوانه زنی بذرهای خراش دهی شده با تیغ یا اسید سولفوریک و همچنین طول ریشه چه و ساقه چه دانه رست را به طور معنی داری افزایش داد. بیشترین اثر بر درصد جوانه زنی با کاربرد سدیم نیتروپروساید (به عنوان یک ترکیب تولید کننده نیتریک اکساید) بر روی بذر های خراش دهی شده با تیغ (90 درصد) و با اسید سولفوریک (79 درصد) به دست آمد. همچنین، نیترات پتاسیم موجب بیشترین افزایش طول ریشه چه در دانه رست حاصل از دانه های خراش دهی شده با تیغ یا اسید سولفوریک &rlm;شد و بالاترین طول ساقه چه با کاربرد سدیم نیتروپروساید به دست آمد.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">نتیجه گیری: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">نتایج به دست آمده نشان می دهد که بذرهای گون گزی دارای دو نوع خواب فیزیکی و فیزیولوژیکی هستند و خراش دهی با تیغ و سپس تیمار با سدیم نیتروپروساید برای رفع این خواب دوگانه مناسب است.</span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">جنبه های نوآوری:</span></span></b></span></span></span></span></div> <ul> <li dir="RTL" style="margin-right: 48px; text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="font-family:Calibri,sans-serif"><b><span style="font-size:10.0pt"></span></b><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">تیمار با اسید سولفوریک یا تیغ، خواب فیزیکی گون گزی را بهتر از آب جوش می شکند.</span></span></span></span></span></span></li> <li dir="RTL" style="margin-right: 48px; text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="font-family:Calibri,sans-serif"><b><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"></span></b></span></span></span></span></span><span style="line-height:normal"><span style="text-autospace:none"><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">برای اولین بار، خواب ترکیبی گون گزی با خراش دهی + ترکیبات نیتروژنی رفع شد.</span></span></span></li> <li dir="RTL" style="margin-right: 48px; text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="font-family:Calibri,sans-serif"><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">خراش دهی با تیغ و سدیم نیتروپروساید موثرترین تیمار بود.</span></span></span></span></span></span></li> </ul> <div style="text-align: justify;"></div> ریحانه عمواقایی http://yujs.yu.ac.ir/jisr/browse.php?a_id=658&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">هدف:</span></span></b> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">جنگل های بلوط زاگرس به عنوان یک بوم نظام با ارزش، در سال های اخیر به دلیل عوامل مختلفی از جمله تغییر اقلیم و فعالیت های انسانی دچار تخریب گسترده شده اند. احیای این جنگل ها نیازمند تولید نهال های مقاوم و با کیفیت است. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر قارچ تریکودرما (</span></span><i><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt">Trichoderma harzianum</span></i><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">) به عنوان یک عامل زیستی محرک رشد، بر سبزشدن و رشد اولیه نهال های بلوط ایرانی (</span></span><i><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt">Quercus brantii</span></i><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">)</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">انجام شد تا کارایی آن در بهبود شاخص های رشدی و فیزیولوژیکی این گونه در دو شرایط گلخانه و عرصه جنگلی ارزیابی گردد.&nbsp; </span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">روش پژوهش:</span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> برای این کار بذور جمع آوری شده از درخت بلوط ایرانی در رویشگاه جنگلی یاسوج، در گلدان (گلخانه) و گودال (عرصه) کشت شدند و تیمار زیستی با محلول قارچی تریکودرما روی بذور انجام شد و سپس صفات سبزشدن بذر، رویشی و فیزیولوژیکی نهال ها در طول فصل رشد اندازه گیری و بین دو گروه شاهد (فاقد) و دارای عامل زیستی قارچ تریکودرما مقایسه شدند. </span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">یافته ها:</span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> نتایج نشان داد که در شرایط گلخانه، تیمار تریکودرما به طور معنی داری موجب افزایش درصد سبزشدن بذر، شاخص عملکرد و شاخص کلروفیل نسبت به گروه شاهد شد. اما در سایر صفات رویشی (مانند ارتفاع، تعداد برگ، وزن خشک و تر اندام ها) تفاوت معنی داری مشاهده نشد. در مقابل، در شرایط عرصه جنگلی، درصد سبزشدن در گروه شاهد به طور معنی داری بالاتر از تیمار تریکودرما بود و سایر صفات رویشی مانند ارتفاع نهال و تعداد برگ بین دو گروه شاهد و عامل زیستی قارچ تریکودرما اختلاف معنی داری نداشتند. همچنین همبستگی مثبت و معنی داری بین شاخص های فیزیولوژیک (مانند شاخص عملکرد و کلروفیل) با برخی صفات رشد (نظیر طول ریشه و وزن خشک ساقه) در شرایط گلخانه مشاهده شد. </span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">نتیجه گیری:</span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"> یافته های این مطالعه حاکی از آن است که اثر قارچ تریکودرما بر بلوط ایرانی پیچیده می باشد و وابسته به شرایط محیطی (تفاوت معنادار بین گلخانه و عرصه جنگلی) و</span></span>&nbsp;<span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">گونه گیاه میزبان</span></span>&nbsp;<span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">(در مقایسه با مطالعات پیشین روی سایر گیاهان) است. بنابراین انجام مطالعات بلندمدت میدانی با جدایه ها و غلظت های مختلف تریکودرما برای دستیابی به نتایج کاربردی تر در برنامه های احیای زاگرس توصیه می شود.</span></span><br> <span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">جنبه های نوآوری</span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">: </span></span></span></span></span></span></div> <ul> <li dir="RTL" style="margin-right: 48px; text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">نخستین مطالعه در بررسی اثر قارچ تریکودرما بر بلوط ایرانی، که شکاف دانشی کلیدی در احیای جنگل های زاگرس را پُر می کند.</span></span></span></span></span></span></li> <li dir="RTL" style="margin-right: 48px; text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">آزمایش های همزمان گلخانه ای و در عرصه نشان داد که اثرات قارچ تریکودرما وابسته به محیط است و ضرورت انجام آزمایش های میدانی را تأیید می کند.</span></span></span></span></span></span></li> <li dir="RTL" style="margin-right: 48px; text-align: justify;"><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">اثرات محدود مثبت و منفی، این باور رایج را که تریکودرما همواره محرک رشد است، به چالش می کشد و بر ضرورت رویکردهای گونه محور و بومی تأکید می نماید.</span></span></li> </ul> رقیه ذولفقاری http://yujs.yu.ac.ir/jisr/browse.php?a_id=666&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12pt"><span style="tab-stops:445.9pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">هدف: </span></span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">پیری بذر در دانه های روغنی مانند کنجد، یکی از چالش های اصلی انبارداری است که کیفیت جوانه زنی و قدرت رویشی را کاهش می دهد. رقم داراب</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span mincho="" ms="" style="font-family:"><span style="color:black">‑</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">۱ با روغن بالا، به شرایط انبار (دما، رطوبت و زمان) بسیار حساس است. در این پژوهش، اثر غلظت های مختلف پیکس در تعامل با دما، رطوبت و مدت نگهداری بر شاخص های جوانه زنی و بیوشیمیایی بذر بررسی شد تا امکان بهبود پایداری کیفی بذر در انبار مشخص گردد.</span></span></span><span dir="LTR" style="color:black"></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="tab-stops:445.9pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">روش پژوهش<span style="color:black">: </span></span></span></b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">آزمایش به صورت فاکتوریل چهارعاملی در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. عوامل مورد بررسی عبارت بودند از دمای انبار (۱۵، ۲۵ و ۳۵ درجه سلسیوس)، رطوبت بذر (۹، ۱۲ و ۱۵ درصد)، </span></span></span>&nbsp;<span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">غلظت پیکس (۰، ۳۰۰۰ و ۴۵۰۰ میلی گرم در لیتر) و </span></span></span>&nbsp;<span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">مدت زمان نگهداری (۳۰، ۶۰، ۹۰، ۱۲۰، ۱۵۰ و ۱۸۰ روز). پس از پایان دوره انبارداری، ویژگی های فیزیولوژیکی بذر شامل درصد و سرعت جوانه زنی، طول ریشه و ساقه</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt"><span style="color:black"> </span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">چه، وزن خشک نهال، شاخص بنیه گیاهچه، فعالیت آنزیم</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt"><span style="color:black"> &alpha;-</span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">آمیلاز و میزان نشت الکترولیت اندازه گیری شد</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt"><span style="color:black">.</span></span><span dir="LTR" style="color:black"></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="tab-stops:445.9pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">یافته ها: </span></span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">افزایش دما، رطوبت و مدت نگهداری، زوال بذر را تسریع کرد. پس از </span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">۱۸۰</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black"> روز، </span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">نشت الکترولیت </span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">در شاهد با افزایش دما از </span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">۱۵</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black"> به </span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">۲۵</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black"> درجه سلسیوس (در رطوبت </span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">۹ درصد) </span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">از </span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">47/21 </span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">به </span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">72/72 درصد </span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">افزایش یافت (</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">۵۴ درصد</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black"> نشت غشایی)، در حالی که پیکس </span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">۳۰۰۰ </span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">میلی گرم بر لیتر آن را </span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">۱۹</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span mincho="" ms="" style="font-family:"><span style="color:black">‑</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">۸۰</span></span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">درصد کاهش داد. فعالیت </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt"><span style="color:black">&alpha;</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span mincho="" ms="" style="font-family:"><span style="color:black">‑</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">آمیلاز با زوال کاهش یافت، اما پیکس </span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">۳۰۰۰ </span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">میلی گرم بر لیتر بالاترین فعالیت را حفظ کرد (</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">5/15</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black"> در برابر </span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">3/16 </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span style="color:black">nmol seed^-1min^-1</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">&nbsp;پس از </span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">۱۸۰</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black"> روز). همچنین درصد و سرعت جوانه زنی، طول و وزن خشک گیاهچه و شاخص بنیه با پیری افت کردند، اما تیمار پیکس، به ویژه در غلظت </span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">۳۰۰۰ </span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">میلی گرم بر لیتر ، این کاهش ها را به طور معنی داری تعدیل نمود.</span></span></span><span dir="LTR" style="color:black"></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="tab-stops:445.9pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">نتیجه گیری:</span></span></span></b><b> </b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">نگهداری بذر در دما و رطوبت بالا، زوال کنجد را تسریع کرده و موجب کاهش جوانه زنی و فعالیت </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt"><span style="color:black">&alpha;</span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span mincho="" ms="" style="font-family:"><span style="color:black">‑</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">آمیلاز و افزایش آسیب غشایی شد. پیکس ۳۰۰۰ </span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">میلی گرم بر لیتر</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black"> مؤثرترین تیمار بود که بنیه بذر و فعالیت آنزیمی را حفظ و نشت الکترولیت را کاهش داد. بنابراین، تیمار بذر با ۳۰۰۰ </span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">میلی گرم بر لیتر</span></span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">پیکس پیش از انبار، به ویژه در شرایط ۱۵ درجه سلسیوس و رطوبت ۹ درصد، به عنوان راهکاری مؤثر برای افزایش طول عمر و حفظ کیفیت بذر در ذخیره سازی میان مدت قابل توصیه است.</span></span></span><span dir="LTR" style="color:black"></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="tab-stops:393.75pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">جنبه های نوآوری: </span></span></span></b><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="color:black"></span></span></span></span></span></span></span> <ul> <li dir="RTL" style="margin-right:31px; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span style="font-family:Symbol"></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">پیکس ۳۰۰۰ </span></span><span b="" lang="AR-SA" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">میلی گرم بر لیتر</span></span> <span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">به طور مؤثری از کاهش صفات فیزیولوژیکی بذر کنجد در طول ذخیره سازی جلوگیری کرده و پتانسیل جوانه زنی و قدرت بذر را حفظ نمود.</span></span><span dir="LTR" style="color:black"></span></span></span></span></span></span></li> <li dir="RTL" style="margin-right:31px; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Calibri,"><span style="font-family:Symbol"></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">افزایش دما، رطوبت و مدت نگهداری، فعالیت </span></span><span dir="LTR" style="color:black">&alpha;</span><span lang="FA" mincho="" ms="" style="font-family:"><span style="color:black">‑</span></span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:"><span style="color:black">آمیلاز را کاهش و نشت الکترولیت را افزایش داد که نشان دهنده تسریع پیری فیزیولوژیکی بذر است.</span></span></span></span></span></span></span></li> <li dir="RTL" style="margin-right:31px; text-align:justify">تیمار با پیکس کیفیت بذر را در شرایط گرم و مرطوب از طریق کاهش نشت الکترولیت و افزایش پایداری غشا بهبود بخشید، که می تواند به عنوان راهکاری عملی برای افزایش طول عمر بذر کاربرد داشته باشد.</li> </ul> </div> علی مرادی