logo

جستجو در مقالات منتشر شده


4 نتیجه برای موز

مجید امانی، نادر حسن زاده، سعید رضایی،
جلد 1، شماره 1 - ( 12-1390 )
چکیده

امانی، م.، حسن‌زاده، ن. و رضائی، س. 1390. بیماری لکه برگی و نکروز باکتریایی موز. دانش بیماری‌شناسی گیاهی 1(1): 33-27.  
موز یکی از میوه‌های مهم مناطق گرم و مرطوب است، که در زیر پوشش پلاستیک در استان‌های مازندران و گلستان پرورش داده می‌شود. از این استان‌ها بیماری لکه برگی و نکروز باکتریایی موز گزارش شده است. نشانه‌های این بیماری لکه‌های نکروزه روی برگ‌های مرکزی و جوان درخت است، که با گسترش آن‌ها و پوسیدگی کامل برگ‌های آلوده، رشد و تولید محصول گیاه متوقف می‌شوند. عامل بیماری باکتری Xanthomonas campestris pv. musacearum ، با کلنی‌ زرد لعاب‌دار، گرم منفی، غیرفلورسانت، اکسیداز منفی و کاتالاز مثبت است. بیماری-زایی باکتری با مایه‌زنی آن روی برگ‌های موز قابل اثبات است. نشانه‌های کامل بیماری، روش‌های نمونه‌برداری، جداسازی و اثبات بیماری‌زایی باکتری و مدیریت بیماری شرح داده شده‌اند.

مینا راستگو،
جلد 7، شماره 2 - ( 6-1397 )
چکیده

راستگو م. 1397. خصوصیات ویروس خربزهی ارومیه (OuMV). دانش بیماری‌شناسی گیاهی 7(2): 46-34. DOI :10.2982/PPS.7.2.34

 ویروس خربزه ­ی ارومیه یکی از عوامل بیماری موزاییک خربزه (Cucumis melo L.) در استان آذربایجان­ غربی و سایر نقاط ایران از جمله استانهای گیلان، فارس و البرز است. این ویروس اولین بار در سال 1978 از روی کدوییان دارای نشانه موزاییک و لکه حلقوی در ارومیه شناسایی شد. از همان ابتدای تحقیق روی این ویروس مشخص شد که ویروس دارای خصوصیات منحصر به فردی است که آن را از سایر ویروس‌های آلوده کننده کدوییان متمایز می­کند. پیکره­های ویروس تا اندازه­ای باسیلی ­شکل هستند و دو انتهای آن‌ها زاویه ­دار است. ژنوم ویروس به صورت سه قطعه آر. ان.ای تک رشته­ای با قطبیت مثبت می­باشد که هر کدام یک پروتیین کد می­کنند. دامنه میزبانی ویروس در طبیعت بیشتر شامل گیاهان تیره کدوییان و بادمجانیان است. ناقل طبیعی برای ویروس مشخص نشده است. ویروس خربزه­ی ارومیه همراه با ویروس اپیروس گیلاس و ویروس سی کاساوا در جنس اورمیاویروس (Ourmiavirus) قرار داده شده است.


پرستو پورعزیز، داود کولیوند،
جلد 13، شماره 1 - ( 12-1402 )
چکیده

پورعزیز، پ.، کولیوند، د. (۱۴۰۲). کاربرد پلیمرهای زیستی در مدیریت بیماری­های ویروسی گیاهان. دانش بیماری­شناسی گیاهی، ۱۳(۱)، ۱۳۴-۱۲۵.
پلیمرهای با منشا طبیعی، پلیمر زیستی شناخته می ­شوند. پلیمرهای زیستی به دلیل ویژگی­های سازگاری زیستی و زیست تخریبی کاربردهای گسترده ­ای در زمینه ­های متفاوت از جمله کشاورزی پزشکی و صنعت دارند. پلیمرهای زیستی با افزایش سیستم ایمنی گیاهان از طریق تآثیر بر ژن­های مقاومت و همچنین فعال کردن مکانیسم ­های مربوط به مقاومت باعث محدود کردن فعالیت­های بیمارگرهای گیاهی می­ شوند. بنابراین استفاده از این مواد جهت مقابله با بیمارگرهای گیاهی کاربرد وسیعی در کشاورزی پیدا کرده است. استفاده از پلیمرهای زیستی جهت مقابله با بیمارگرهای گیاهی مانند قارچ­ها و باکتری­ها راه حل مناسبی برای کاهش خسارت آنها است. همچنین تیمار گیاه آلوده به ویروس با پلیمرهای زیستی باعث کاهش علایم و خسارت بیماری می ­شود. مکانیسم‌های مولکولی ضد ویروسی برخی پلیمرهای زیستی مانند کیتوزان، کیتین، الیگوکیتوزان، بتاگلوکان­ها، لنتینان، آلژینات و هیدروژل و ترکیبهای آن در مدیریت بیماریهای ویروسی گیاهان در این مقاله شرح داده شده ­اند.

دکتر ناصر بیک زاده، دکتر افشین حسنی‌ مهربان، دکتر سید فاضل فاضلی کاخکی،
جلد 14، شماره 2 - ( 2-1404 )
چکیده

بخش مهمی از صنعت گلگاری که ارزش زینتی بالایی داشته و به بخشی ضروری از زندگی روزمره مردم تبدیل شده‌اند، گل‌های شاخه‌بریده هستند. هلند، کلمبیا و ایالات متحده آمریکا کشورهای عمده تولیدکننده گل‌های شاخه‌بریده بوده و بیش از 80 درصد تولیـد این گل‌ها در ایران بـه ترتیـب در اسـتان‌های تهـران، فارس، ایلام  و خوزسـتان تمرکـز دارد. آلسترومریا که یک گیاه زینتی مهم است، هم به‌صورت گل شاخه‌بریده و هم برای کشت در گلدان مورد استفاده قرار می‌گیرد. تولید گل آن در اروپا و سایر نقاط جهان به سرعت در حال افزایش بوده و به دلیل داشتن عمر گلجایی طولانی، عملکرد و بهره‎وری بالا و تنوع رنگ زیاد، از نظر تجاری به یکی از موفق‌ترین گل‌های زینتی شاخه‌بریده در ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، هلند و ژاپن تبدیل شده است. سطح زیرکشت و میزان تولید آلسترومریا در ایران در سال 1402، به‌ترتیب 42 هکتار و تقریبا 45 میلیون شاخه بوده و استان‌ تهران بیشترین سطح زیرکشت و تولید را داشته است. این گیاه در ایران از طریق ریزوم‌ها و بیشتر در شرایط گلخانه‌ای کشت می‌شود. آلودگی آلسترومریا به بیماری‌هایی مانند پوسیدگی‌های ریشه، پژمردگی و بیماری‌های ویروسی گزارش شده است. آلوده شدن آلسترومریا به ویروس، یک نگرانی جدی است چون این گیاه اساسا به‌صورت رویشی تکثیر می‌شود. در بین بیماری‌های گیاهی، بیماری‌های ویروسی مهمترین مشکل برای آلسترومریا بوده و می‌توانند باعث کاهش قابل‌توجه کیفیت و کمیت گیاه شده و تجارت جهانی را محدود ‌کنند. تاکنون 24 ویروس آلوده‌کننده آلسترومریا در دنیا گزارش شده‌اند.


صفحه 1 از 1