حسین پاسالاری، جلد 10، شماره 1 - ( (پاییز و زمستان) 1399 )
چکیده
پاسالاری ح (1399) رابطه بین مقاومت سیبزمینی به پوسیدگی نرم باکتریایی و بیان سه ژن PR. دانش بیماریشناسی گیاهی 10(1): 85-76.
Doi: 10.2982/PPS.10.1.76..
مقدمه: تغییر در مقاومت سیبزمینی به پوسیدگی نرم باکتریایی ممکن است با بیان ژنهای مرتبط با بیماریزایی(PR) ارتباط داشته باشد. هدف از اجرای این پژوهش بررسی رابطه بین سطح بیان سه ژن PR و القای مقاومت در نتیجه آلودهسازی سلولهای بافت غدهای سیبزمینی با باکتریهای بیمارگر در دماهای مختلف به منظور مهار مؤثر بیماری پوسیدگی نرم باکتریایی سیبزمینی بود. مواد و روشها:باکتریهای Pectobacteriumcarotovorum 2A، Pectobacteriumatrosepticum36Aو Dickeya-dadantii ENA49انتخاب شدند. رقمهای سیب زمینی اسکارب نیمهمقاوم به بیماری و ویسنیانکا حساس به بیماری، نیزبرای آلودگی با باکتریها انتخاب شدند. آزمایش بهصورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی با سه تکرار انجام شد. تعداد نسخههای بیان شده mRNA از ژنهای PRاز طریق PCR در زمان واقعی با کمک آغازگرهای مربوط به این ژنها تعیین شد. مقایسه میانگینها با آزمون LSDانجام شد. یافتهها: میزان بیان ژنهای PR-3، PR-5t و PR-10 در سلولهای غدههای سیبزمینی در پاسخ به آلودگی به 2AP.carotovorum، 36AP.atrosepticum وENA49D.dadantii، به دما و رقم سیب زمینی بستگی داشت. نتیجهگیری: تغییرات معنیدار در مقاومت سیبزمینی به بیماری پوسیدگی نرم باکتریایی در دماهای 28 و 33 درجه سلسیوس با سطح بیان این سه ژن PRوجود دارد.
ویروس اس سیبزمینی از عوامل خسارتزا و محدود کننده کشت این گیاه در استان مازندران در شمال ایران است. این ویروس متعلق به جنس کارلاویروس با پیکره چند وجهی و ژنوم RNA تک رشتهای و دامنه میزبانی نسبتا محدود است. این ویروس معمولا دارای اثر افزایشی و همراه با سایر ویروسهای سیب زمینی در گیاه حضور دارد. نظر به مشاهده نشانههای شیوع و خسارت این ویروس در مزرعههای سیبزمینی استان مازندران این پژوهشبرای شناسایی مولکولی و تعیین مناطق انتشار ویروس، در این استان اجرا گردید. تعداد 94 نمونه گیاهی از مزرعههای سیبزمینی سه منطقه سوادکوه، گلوگاه و پرکوه در استان مازندران، طی سالهای 1402-1403 جمع آوری گردیدند. RNA کل ویروس از نمونههای دارای نشانههای شدید بیماری استخراج گردید و به روش RT-PCR ، ناحیه ژنی پوشش پروتئینی ویروس تکثیر گردید و باندی به اندازه 1118 جفت باز تشخیص داده شد. یک نمونه مثبت از هر منطقه انتخاب و برای تعیین توالی به شرکت ماکرو ژن کره ارسال گردیدند. پس از تعیین توالیها میزان تشابه آنها با توالی این ناحیه ژنی سایر جدایههای این ویروس با استفاده از نرم افزارهای تبارشناسی تعیین گردید. نتایج نشان داد که جدایههای ایرانی این ویروس در دو گروه قرار دارند، گروه یک شامل جدایههای ایران، سوریه، کره جنوبی، چین، آلمان و در گروه دو تنها دو جدایه ایرانی قرار گرفتند. شناسایی مولکولی جدایههای این ویروس در این استان، مناطق انتشار آنها و شباهت ژنتیکی آنها با جدایههای سایر کشورها برای نخستین بار گزارش میشود.
